
Προϊστορική Κύπρος
Αρχίζουμε πριν από τους βασιλιάδες, τις επιγραφές των ναών και τις γνώριμες πόλεις: από τους πρώτους μόνιμους οικισμούς, τις κυκλικές κατοικίες, τα λίθινα εργαλεία και τις μορφές των οποίων το νόημα μπορούμε μόνο να ανασυνθέσουμε.
Εποχές
Χρησιμοποιούμε πραγματικούς τόπους της Κύπρου για να συνδέσουμε την αρχαιολογία, την αρχιτεκτονική, τη θρησκεία, το εμπόριο, τις αυτοκρατορίες, τα οικογενειακά ταξίδια και την ιστορική μνήμη. Κάθε αντικείμενο έχει δική του ευρετηριαζόμενη σελίδα, πρακτικές πληροφορίες και συνδέσεις με σχετικές εποχές και διαδρομές.

Αρχίζουμε πριν από τους βασιλιάδες, τις επιγραφές των ναών και τις γνώριμες πόλεις: από τους πρώτους μόνιμους οικισμούς, τις κυκλικές κατοικίες, τα λίθινα εργαλεία και τις μορφές των οποίων το νόημα μπορούμε μόνο να ανασυνθέσουμε.

Κατά την Εποχή του Χαλκού, η Κύπρος έγινε ένας από τους σημαντικούς κόμβους του εμπορίου χαλκού. Βλέπουμε σχέσεις με το Αιγαίο, την Εγγύς Ανατολή, την Αίγυπτο και την Ουγκαρίτ, ενώ μαζί με τα εμπορεύματα έφταναν στο νησί νέες μορφές οικισμών και γραφής.

Η Κύπρος δεν ήταν ενιαίο κράτος: στο νησί υπήρχαν πόλεις-βασίλεια με δικές τους δυναστείες, ιερά και πολιτικές συμμαχίες. Ταξιδεύουμε ανάμεσα στην Παλαίπαφο, το Ιδάλιον, την Ταμασσό, το Κίτιον, την Αμαθούντα, το Κούριον και το Μάριον.

Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, το νησί εντάχθηκε στον ελληνιστικό κόσμο των Πτολεμαίων και αργότερα έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Εξετάζουμε την εποχή μέσα από τη Νέα Πάφο, τάφους, θέατρα, επαύλεις και ψηφιδωτά.

Η Κύπρος συνδέει τη χριστιανική της ιστορία με τους Αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα. Βλέπουμε τη μετάβαση από τις αρχαίες πόλεις στις βασιλικές, τις ψηφιδωτές αψίδες, τις εικόνες, τα σπηλαιώδη κελιά και τα ορεινά μοναστήρια.

Μετά τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, η Κύπρος εντάχθηκε στον κόσμο των Σταυροφόρων και των φραγκικών δυναστειών. Η ορθόδοξη παράδοση, η γοτθική αρχιτεκτονική, τα λατινικά μοναστικά τάγματα και τα βασιλικά σύμβολα συνυπήρχαν.

Η Βενετία μετέτρεψε το νησί σε σημαντικό σύνορο του θαλάσσιου συστήματός της. Αναζητούμε τον Λέοντα του Αγίου Μάρκου, προμαχώνες, παρατηρητικούς πύργους και ανακατασκευασμένες αστικές πύλες.

Η Οθωμανική περίοδος άλλαξε τη διοίκηση, το θρησκευτικό τοπίο και την αστική ζωή. Την εξετάζουμε μέσα από οικίες, τεμένη, χαμάμ, υδραγωγεία, μοναστήρια και καθημερινά αντικείμενα.

Στον 20ό αιώνα εξετάζουμε την Κύπρο ως μέρος της παγκόσμιας ιστορίας των αυτοκρατοριών και της αποαποικιοποίησης. Η βρετανική διοίκηση έφερε νέα διοίκηση, υποδομές, σιδηρόδρομο και αρχιτεκτονική, ενώ ταυτόχρονα ενισχυόταν το κίνημα για αυτοδιάθεση.

Η σύγχρονη Κύπρος δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς την ανεξαρτησία του 1960, τη διακοινοτική σύγκρουση, τα γεγονότα του 1974, τη συνεχιζόμενη διαίρεση του νησιού και την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.